Ο Kedrovsky Marek και ο Krystof Brovko δημιούργησαν μια εκπληκτική συλλογή φωτογραφιών με τίτλο «Green Hills», αποτυπώνοντας στο φακό τεράστια καταπράσινα «κύματα», όπως αυτά δημιουργούνται μέσα στα εύφορα λιβάδια της Τσεχικής Δημοκρατίας.

Μεγάλες εκτάσεις με ποώδη φυτά, επιμελώς οργωμένα σε σειρές, μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής, ενώ σε μερικές περιπτώσεις, έτσι όπως «ανεβαίνουν» στους λόφους, δίνουν την εντύπωση στο θεατή ότι ένα καταπράσινο «τσουνάμι» έχει καλύψει τα πάντα.

«Η φύση μεγαλουργεί για άλλη μία φορά. Το πράσινο δημιουργεί έναν τεράστιο… ωκεανό, που χάνεται στο μάτι του θεατή, ενώ τα… κύματα στους λόφους προετοιμάζουν για το τσουνάμι που έρχεται…», λένε οι φωτογράφοι. Και δεν έχουν άδικο!

[via]

«Η πρώτη εντύπωση είναι ότι κάπου ανάμεσα στα δέντρα υπάρχει ένα απομεινάρι από σκηνικό κάποιας ταινίας επιστημονικής φαντασίας», λέει ο καλλιτέχνης και συμπληρώνει: «Κάποιος μού είπε ότι βλέποντας το γλυπτό μεταφέρθηκε με τη φαντασία του σε μια σκηνή από κάποιο σουρεαλιστικό όνειρο…»! Αυτό είναι ακριβώς το ζητούμενο για τον καλλιτέχνη:

Να μπορεί ο καθένας να δημιουργήσει το δικό του μύθο ή να δώσει μια προσωπική εξήγηση στο τι ακριβώς συμβαίνει με τη φάλαινα που δεσπόζει στοκέντρο του δάσους. Και για να κάνει τα πράγματα ακόμη πιο… δύσκολα, ο καλλιτέχνης τοποθέτησε πάνω στη φάλαινα φυσικούς κορμούς δέντρων. «Οι περισσότεροι πια αναρωτιούνται για κάτι ακόμη: Μήπως η φάλαινα δημιουργήθηκε από το ίδιο το δάσος και τα δέντρα;»

[via]

Το τυχερό σκυλί ξέφυγε από τα αρπαχτικά νύχια του αετού που τον προόριζε για το… επόμενο γεύμα του και έπεσε στο κενό, από ύψος 9 μέτρων. «Ξαφνικά είδα το κουτάβι να πέφτει στο έδαφος, σχεδόν νεκρό», λέει ο Taylor και συνεχίζει:

«Άρχισα να ουρλιάζω τρομαγμένος και μόλις ξεπέρασα το αρχικό σοκ πήγα κοντά του. Μόλις που ανέπνεε. Η πρώτη σκέψη που έκανα ήταν πως όταν ο Θεός ρίχνει ένα κουτάβι από τον ουρανό, μπορείς να το κρατήσεις»!

Το μόλις δύο μηνών κουτάβι βρίσκεται πλέον σε καλά χέρια και δέχεται τη φροντίδα όλων των μελών της οικογένειας Callaway. Όσο για το όνομα που του έδωσαν; Αυτό είναι απολύτως συμβολικό: TJ Heavenly, δηλαδή TJ Ουράνιος!

[via]

«Ο ήχος τους ήταν τόσο δυνατός που κάλυπτε ακόμη και το θόρυβο των αυτοκινήτων στους δρόμους», λέει ο φωτογράφος Dennis Sour, που κατάφερε να απαθανατίσει τις εντυπωσιακές και συνάμα τρομακτικές σκηνές που βλέπετε. «Η δραστηριότητα αυτή των κουνουπιών πιθανότατα προκαλείται από τις καιρικές συνθήκες…

…Συνήθως ο άνεμος τα διώχνει μακριά από τη γειτονική λίμνη, όπου ζευγαρώνουν και γεννάνε τα αβγά τους. Οι ηλιόλουστες μέρες, όμως, και η άπνοια που επικρατεί τα έφερε -δυστυχώς- προς τα εδώ, προκαλώντας τον πανικό στους κατοίκους», λέει η Tatiana Zhukova, διευθύντρια του Βιολογικού Σταθμού Naroch, και συμπληρώνει:

«Μπορεί το θέαμα να είναι λίγο τρομακτικό, καθώς τα σμήνη των κουνουπιών μοιάζουν απειλητικά, όμως δεν δαγκώνουν. Αξίζει να σημειώσω, επίσης, ότι οι αλλαγές του καιρού σε ολόκληρο τον κόσμο προκαλούν διάφορα παράδοξα φαινόμενα, όπως έγινε, για παράδειγμα, και στο Πακιστάν όπου μετά τις μεγάλες πλημμύρες, οι αράχνες κάλυψαν τα πάντα…»!

[via]

Άφησαν κατά μέρος τα κλασικά νεροχρώματα, τα λάδια και τα πινέλα και αποφάσισαν να δημιουργήσουν «καταπράσινα» πορτρέτα που φυτρώνουν πάνω στο χορτάρι, εκμεταλλευόμενοι στο έπακρο τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης.

Σε ένα μικρό δωμάτιο ο Ackroyd και ο Harvey πειραματίστηκαν για πρώτη φορά με την αποτύπωση μιας εικόνας επάνω στο χόρτο ενός τοίχου, ακριβώς τη στιγμή που μεγάλωνε. Αυτό ήταν! Μετά από μερικές εβδομάδες τελειοποίησαν τη διαδικασία και τα πρώτα πρόσωπα έκαναν την εμφάνισή τους σιγά σιγά πάνω στο γρασίδι.

Αυτό που κάνουν ουσιαστικά είναι να σχηματίζουν πρώτα την εικόνα επάνω σε έναν καμβά όπου έχουν αναπτύξει χορτάρι και στη συνέχεια να φωτίζουν με τεχνητό φως περισσότερο ή λιγότερο κάποια σημεία των προσώπων. Μετά από λίγο χρόνο τα πορτρέτα… φυτρώνουν στο γρασίδι.

Οι εικόνες, βέβαια, είναι εφήμερες, καθώς αλλοιώνονται τα χαρακτηριστικά των προσώπων με την πάροδο του χρόνου, όμως αυτό δεν ενοχλεί καθόλου το καλλιτεχνικό δίδυμο. Άλλωστε, η συλλογή τους είναι τόσο μεγάλη!

[via]

photo by flickr

Ζει πάνω σε βράχους ή ανάμεσα από τις πέτρες και τρέφεται με έντομα, ενώ αποτελεί εύκολο στόχο για τους εχθρούς της εξαιτίας του χρώματός της, σε αντίθεση με το θηλυκό που έχει καστανές αποχρώσεις.

photo by flickr

Το εν λόγω είδος, που ζει πάνω από 15 χρόνια, αποτελεί αγαπημένο… κατοικίδιο για τους Βρετανούς, οι οποίοι δείχνουν να προτιμούν την Agama mwanzae λόγω της εντυπωσιακής διχρωμίας της που παραπέμπει στα χρώματα της στολής του Spiderman.

photo by flickr

«Η σαύρα είναι ήδη sold-out στο κατάστημα και ομολογώ να πω ότι δεν μου έχει ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο. Όλοι οι πελάτες ζητάνε αυτό το είδος που μοιάζει να έχει… ντυθεί με το κοστούμι του Spiderman… Ειδικά όπως σέρνεται πάνω στο βράχο, η ομοιότητα σε ξετρελαίνει», λέει η Karen Baker, ιδιοκτήτρια γνωστού pet shop στη Βρετανία.

photo by flickr

photo by flickr

photo by flickr

[via]

1. Balanced Rock, Γιούτα, ΗΠΑ

Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα του «Arches National Park», που βρίσκεται στη Γιούτα των ΗΠΑ, συγκεντρώνοντας πλήθος επισκεπτών. Το ύψος του φτάνει περίπου τα 39 μέτρα, ενώ ο μεγάλος βράχος στην κορυφή έχει μέγεθος όσο τρία σχολικά λεωφορεία! Μέχρι το 1976 ο Balanced Rock είχε έναν… σύντροφο (έναν παρόμοιο αλλά πολύ μικρότερο βράχο), που, όμως, έπεσε κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

2. Balanced Rock, Κολοράντο, ΗΠΑ

Αυτός ο «βράχος-ακροβάτης» βρίσκεται στον «Garden of the Gods» (σ.σ. «Κήπος των Θεών) στο Κολοράντο και είναι ένας από τους πλέον πολυφωτογραφημένους, καθώς η θέση του δίπλα στο δρόμο επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση στους περαστικούς.

3. Balancing Rock Digby, Νέα Σκοτία, Καναδάς

Βρίσκεται στον κόλπο του St Mary στο Long Island της Νέας Σκοτίας στον Καναδά και κυριολεκτικά είναι ένας από τους πλέον εντυπωσιακούς βράχυς-ακροβάτες στον κόσμο. Η εμφάνισή του κόβει την ανάσα, καθώς μοιάζει να αψηφά τη βαρύτητα έτσι όπως βρίσκεται στην άκρη του βράχου που αποτελεί τη βάση του. Η βραχώδης στήλη φτάνει τα 9 μέτρα σε ύψος, ενώ ένα άνοιγμα στο εσωτερικό της επιτρέπει στους επισκέπτες να κοιτάξουν ενδιάμεσα…

4. Idol Rock, Brimham Moor, Γιορκσάιρ, Βρετανία

Ο επισκέπτης της περιοχής θα συναντήσει πολλούς παράξενους βράχους στο Brimham Moor, αλλά ο πιο εντυπωσιακός μοιάζει να… κρέμεται κυριολεκτικά από μια κλωστή!  Ο Idol Rock ισορροπεί στην κορυφή ενός πολύ μικρότερου βράχου, γεγονός που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση. Αξίζει να σημειώσουμε ότι τα πετρώματα στην περιοχή διαβρώνονται από το νερό, τους παγετώνες και τον άνεμο, αποκτώντας καταπληκτική σχήματα. Πολλές από τις βραχώδεις συνθέσεις, μάλιστα, μοιάζουν με ελέφαντες, αρκούδες ή μανιτάρια!

5. Mushroom Rock, Κάνσας, ΗΠΑ

Το πέτρινο «μανιτάρι» που βλέπετε βρίσκεται στην περιοχή Smoky Hills του Κάνσας, που είναι γνωστή για τα βραχώδη «μανιτάρια» που σχηματίζονται εκεί. Λόγω των βροχών το ένα κομμάτι του βράχου διαβρώθηκε δημιουργώντας το στέλεχος του «μανιταριού», ενώ το συμπαγές «καπέλο», που αποτελείται εξ ολοκλήρου από ανθεκτικό ψαμμίτη, αντιστάθηκε στη διάβρωση.

6. Chiremba Balancing Rocks, Ζιμπάμπουε

Οι βράχοι βρίσκονται 13 χλμ. νοτιοανατολικά της πόλης Χαράρε και είναι διάσημοι σε ολόκληρη τη χώρα εξαιτίας της εμφάνισής τους στο νόμισμα της Ζιμπάμπουε. Η εμφάνισή τους, μάλιστα, εκεί είναι συμβολική καθώς χρησιμοποιήθηκαν για να δηλώσουν τη μεγάλη σημασία που έχει η ανάπτυξη για τη χώρα σε συνδυασμό με τη διατήρηση του «εύθραυστου» περιβάλλοντος της Ζιμπάμπουε.

7. Mexican Hat, Γιούτα

Το παράξενο βραχώδες «Μεξικάνικο Καπέλο» βρίσκεται στην εθνική οδό 163, 24 μίλια δυτικά του Bluff, στη Γιούτα και η ονομασία του οφείλεται στο ιδιαίτερο σχήμα του βράχου, που θυμίζει τεράστιο σομπρέρο.

8. Devils Marbles, Αυστραλία

Τα «Διαβολικά Μάρμαρα», όπως θα λέγαμε ελληνιστί, συγκαταλέγονται ανάμεσα στα διάσημα αξιοθέατα της Αυστραλίας που δεσπόζουν στα νότια της περιοχής Tennant Creek. Αυτές οι τεράστιες, κόκκινες, στρογγυλεμένες πέτρες από γρανίτη ποικίλουν σε μέγεθος (από 50 εκ. έως 6 μέτρα μήκος) και είναι σκορπισμένες σε μια μεγάλη έκταση, αποτελώντας την «ατραξιόν» της περιοχής.

9. Kjeragbolten, Νορβηγία

Το θέαμα είναι πραγματικά εντυπωσιακό έτσι όπως ένας τεράστιος βράχος είναι «σφηνωμένος» ανάμεσα στο βουνό Kjerag Lysefjorden, στη Νορβηγία. Ο ογκόλιθος βρίσκεται 984 μέτρα πάνω από το έδαφος και είναι εύκολα προσβάσιμος με τα πόδια, χωρίς να απαιτείται ειδικός εξοπλισμός, ενώ αποτελεί ένα από τα πλέον αγαπημένα σημεία των τουριστών για φωτογραφίες.

10. Golden Rock, Μιανμάρ

Το Kyaik-htiyo ή Kyaiktiyo (όπως ονομάζεται στην τοπική διάλεκτο) είναι ένας εντυπωσιακός βράχος «σκαρφαλωμένος» στην κορυφή ενός λόφου κοντά στην πόλη Γιανγκόν, έναν από τους πιο ιερούς τόπους στην Μπούρμα. Ο βράχος μοιάζει να αψηφά τη βαρύτητα και δείχνει να είναι μονίμως στα πρόθυρα… της πτώσης του από το λόφο. Στην κορυφή του είναι κτισμένη μια μικρή παγόδα, ενώ καλύπτεται εξ ολοκλήρου με φύλλα χρυσού (εξ ου και η ονομασία Golden Rock). Σύμφωνα με τους ντόπιους, ο βράχος αποτελεί πηγή έμπνευσης για όποιον θέλει να μελετήσει το βουδισμό αλλά και να διαλογιστεί.

[via]

«Την ώρα που τα περισσότερα μουσεία και οι γκαλερί του κόσμου αναζητούν αριστουργήματα, το ΜΟΒΑ κάνει ακριβώς το αντίθετο», λέει ο ιδρυτής του Scott Wilson. Και δεν έχει άδικο! Τα χειρότερα πορτρέτα, αφηρημένα τοπία αλλά και τα πιο κακότεχνα έργα τέχνης και οι ατάλαντοι καλλιτέχνες έχουν μια θέση εδώ.

Το παράξενο αυτό μουσείο άνοιξε τις πόρτες του για πρώτη φορά το 1993 και κάνει θραύση τόσο ανάμεσα σε αυτούς που μισούν αλλά και σε αυτούς που αγαπούν την «κακή τέχνη»! Γιατί στην περίπτωση του ΜΟΒΑ ένα από τα δύο συμβαίνει με τους επισκέπτες του.

«Οι περισσότεροι έρχονται από περιέργεια, ενώ κάποιοι βρίσκουν αρκετά ενδιαφέροντα τα εκθέματά μας. Πάντως όπως και να έχει το πράγμα, το μουσείο έχει επιτελέσει το σκοπό του, που δεν είναι άλλος από την ανάδειξη έργων με ατέλειες αλλά καθόλου αδιάφορων», λέει ο Scott.

[via]

Ο φωτογράφος Tadas Černiauskas δεν έχει χαρακτηριστεί άδικα ως ένας «προκλητικός» επαγγελματίας, καθώς του αρέσει όχι μόνο να προκαλεί με τις ιδέες του αλλά και να εντυπωσιάζει με τα αποτελέσματα!

Στο πλαίσιο αυτό οι επισκέπτες του Tadao CERN στούντιο κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε μια άνευ προηγουμένου φωτογράφιση που ονομάζεται «Blow Job», όπου ένα ισχυρό ρεύμα αέρα «ανατινάζεται» στα πρόσωπά τους, δημιουργώντας απίστευτα αστείες εκφράσεις στο πρόσωπο.

«Ήθελα να κάνω κάτι πολύ διασκεδαστικό για τον εαυτό μου και τους επισκέπτες. Έμεινα έκπληκτος με τη συμμετοχή του κόσμου – πάνω από 100 άτομα τόλμησαν να σταθούν μπροστά στο φακό. Η αλήθεια είναι ότι θα θυμούνται για πολλά χρόνια ό,τι τους συνέβη…», λέει ο φωτογράφος.

[via]

Από το 1988 που ξεκίνησαν οι ενέργειες για τη δημιουργία του, η ολοκλήρωση φαίνεται ότι δεν ήταν εύκολη υπόθεση, εξαιτίας της αλλαγής του πολιτικού καθεστώτος στη χώρα και της παύσης της χρηματοδότησης.

Από το 2005, όμως, και μετά ξεκίνησαν εκ νέου και πιο δυναμικά οι εργασίες που έφτασαν στην παράδοση της πρώτης γραμμής, η οποία εκτείνεται πέντε μίλια στο κέντρο της πόλης, με τα σχέδια για επέκταση μέσα στα επόμενα χρόνια να είναι σε πλήρη εξέλιξη.

Και όπως φαίνεται η μεγάλη αναμονή άξιζε και με το παραπάνω! Έχοντας αρκετές σχεδιαστικές ομοιότητες με το μετρό της Μόσχας, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε όχι μόνο την πολυτέλεια στην κατασκευή αλλά πρωτίστως την καθαρότητα, που αντανακλά σε όλες τις επιφάνειες.

Βιτρό παράθυρα, μαρμάρινα δάπεδα, κρυστάλλινοι πολυέλαιοι, περίτεχνα μωσαϊκά και «λαμπερά» πλακίδια συνθέτουν έναν από τους πιο εντυπωσιακούς σιδηροδρομικούς σταθμούς στον κόσμο, πραγματικό έργο τέχνης!

Κι αν η εικόνα της χώρας συνδέεται με έλλειψη οικονομικής προόδου και κοινωνικής καινοτομίας, το «χλιδάτο» μετρό καταδεικνύει ότι σίγουρα υπάρχει μια λανθασμένη άποψη για την πρώην Σοβιετική Δημοκρατία.

[via]

Οι γλώσσες τους έχουν το μέγεθος ενός κεφαλιού, τα περισσότερα αγγίζουν τα δύο μέτρα σε μήκος, αλλά όλα τους έχουν ψυχή μικρού σκυλιού.

Οι ιδιοκτήτες μερικών από τα μεγαλύτερα σκυλιά στο κόσμο, δημοσίευσαν φωτογραφίες τους στο διαδίκτυο.

Γνωρίστε τα μεγαλύτερα σκυλιά του κόσμου…

πηγή: newsbeast.gr

[via]

Ο Claude, έτσι ονόμασαν το καβούρι, σώθηκε την τελευταία στιγμή, καθώς οι ψαράδες που το έπιασαν, το πούλησαν σε βρετανικό ενυδρείο για 3.000 λίρες.

Το συγκεκριμένο καβούρι είναι 100 φορές μεγαλύτερο από ένα συνηθισμένο καβούρι των βρετανικών ακτών.

Το εντυπωσιακό δε, είναι πως ακόμα θεωρείται ανήλικο και θα φτάσει το διπλάσιο σημερινό του μέγεθος.

Ο Claude πιάστηκε ανοιχτά των ακτών της Ταζμανίας, τον προηγούμενο μήνα και πωλήθηκε στην οργάνωση Sea Life μαζί με άλλα δύο γιγάντια καβούρια της περιοχής.

Το καβούρι θα έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν οι επισκέπτες του κέντρου Sea Life στο Weymouth του Dorset.

πηγή: cosmo.gr

[via]

[via]

Ένας διαγωνισμός που καταφέρνει να συγκεντρώνει πολλές συμμετοχές τέτοιου «βεληνεκούς» είναι τα ετήσια X InternationalAwards που οργανώνει εδώ και 10 χρόνια το Salonpress, ο σημαντικότερος εκδοτικός οίκος αρχιτεκτονικών θεμάτων στη Ρωσία, σε συνεργασία με την ρωσική έκδοση του διεθνούς φήμης περιοδικού Domus.

Φέτος, διεκδίκησαν σε αυτόν βράβευση έργα σαν το διαστημοδρόμιο spaceport America Norman Foster ή το ξενοδοχείο  W, στην Leicester square του Λονδίνου, έργο του γραφείου Jestiko+Whiles.

Αξίζει, λοιπόν, τον κόπο να σταθεί κανείς στο γεγονός ότι στην κατηγορία «πρότζεκτ εμπορικής χρήσης» το φετινό βραβείο των X International Awards απέσπασε μια ελληνική συμμετοχή: το φαρμακείο Placebo του αρχιτεκτονικού γραφείου Klab architecture του Κωνσταντίνου Λαμπρινόπουλου.

Το Placebo βρίσκεται δίπλα στο City Plaza στη Γλυφάδα και είναι πράγματι ένα φαρμακείο, ενώ ταυτόχρονα δεν είναι! Τοποθετείται τόσο μακριά από τα κλισέ μας για το είδος, ενώ μια καλή απόπειρα περιγραφής του θα ήταν να το ονομάζαμε «υπερτοπικό φαρμακείο».

Βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η εξωτερική επένδυση του κτιρίου, που έχει κυλινδρικό σχήμα, όπου κυριαρχούν σύμβολα γραφής του συστήματος Μπράιγ εν είδει ανοιγμάτων που επιτρέπουν στο φυσικό φως να μπει απρόσκοπτα στο εσωτερικό.

Στα «ενδότερα» του φαρμακείου ακολουθήθηκε η λογική μιας κυκλικής και ακτινωτής διάταξης επίπλων χρήσεως και ραφιών προϊόντων, η οποία αναπτερώνει την καλή διάθεση που έχει ήδη γεννήσει η κυλινδρική όψη του κτιρίου.

Πολύ μακριά από το γνωστό «φαρμακείο της γειτονιάς», το Placebo γεννά μια προσδοκία στον επισκέπτη, καθώς περιμένει ότι θα αποκομίσει την έξτρα ευχαρίστηση που θα αποκόμιζε αν επισκεπτόταν π.χ. ένα ξενοδοχείο με spa, αντί ενός ξενοδοχείου χωρίς spa. Και εις ανώτερα!

πηγή: coolspotting.gr

[via]

45 μέτρα κάτω από το νερό, στο νησί Vava’u Island, Tonga, η Hannah κρατά την αναπνοή της για 2 λεπτά και επιδίδεται σε έναν μαγικό υποβρύχιο χορό, ενώ είναι γνωστή για τη «συνεργασία» της με… φάλαινες, δελφίνια, σαλάχια, ακόμη και καρχαρίες!

«Μαζί με τον σύζυγό μου Dave Rastovich, που ασχολείται με το σέρφινγκ, θέλουμε να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο κατά της φαλαινοθηρίας που συμβαίνει σε πολλές χώρες με το πρόσχημα της επιστημονικής έρευνας», επισημαίνει η Hannah.

O φωτογράφος Ted Grambeau, που ακολούθησε τη «γοργόνα» στο βυθό, απαθανατίζοντας στο φακό τις εκπληκτικές εικόνες που βλέπετε, περιγράφει τις σκηνές ως εξής: «Ένα μωρό φάλαινα πλησίασε τη Hannah από περιέργεια και στη συνέχεια ήρθε και μια μεγαλύτερη. Ο χορός τους μόλις είχε ξεκινήσει… Ήταν μια πραγματικά πολύ δυνατή εμπειρία»!

[via]

Σε δοκιμές που πραγματοποίησαν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σάσεξ παίζοντας ηχογραφήσεις φωνών από ένα κρυμμένο ηχείο, τα εντυπωσιακά ζώα έτειναν να πλησιάζουν το ηχείο όταν από αυτό ακουγόταν η φωνή του ιδιοκτήτη τους.

Προηγούμενες μελέτες των ίδιων ειδικών, είχαν δείξει ότι τα άλογα αναγνωρίζουν μέλη του κοπαδιού τους μέσω της φωνής τους. Τα τελευταία ευρήματα όμως τώρα μαρτυρούν ότι το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση αναγνώρισης ανθρώπων.

Οι άνθρωποι, στο άκουσμα μιας γνώριμης φωνής ανακαλούμε τη νοητική εικόνα του ομιλητή, συνδέοντας έτσι ακουστικά και οπτικά ερεθίσματα. Η συγκεκριμένη διαδικασία λοιπόν, βασίζεται στην διαισθητηριακή μας αντίληψη – μια διαδικασία η οποία απαιτεί την αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ή περισσότερων αισθήσεων. Μέχρι σήμερα, οι ειδικοί πίστευαν ότι αυτό αποτελούσε αποκλειστικά ανθρώπινο χαρακτηριστικό.

Όπως φάνηκε όμως μέσα από τη νέα βρετανική μελέτη η συγκεκριμένη αντίληψη αποτελεί χαρακτηριστικό και των αλόγων.

«Αισθητηριακή» αναγνώριση

Στο πρώτο πείραμα με ηχείο παρακολουθήθηκαν 32 άλογα. Οι ειδικοί παρατήρησαν ότι τα ζώα γυρνούσαν ταχύτερα και κοίταζαν για περισσότερη ώρα προς το μέρος του κρυμμένου ηχείου, όταν η φωνή που ακουγόταν από αυτό ανήκε στον ιδιοκτήτη τους, συγκριτικά με όταν ακουγόταν η φωνή κάποιου αγνώστου.

«Τα άλογα φάνηκε να συνδυάζουν τη γνώριμη φωνή που άκουγαν με την εικόνα ενός γνώριμου σε αυτά ατόμου, κάτι που δεν συνέβαινε στην περίπτωση του αγνώστου ατόμου» εξηγεί η ψυχολόγος με ειδίκευση στη συμπεριφορά των ζώων δρ Λίαν Προυπς.

«Η αντιστοίχιση φωνής-εικόνας του ιδιοκτήτη φάνηκε να πραγματοποιείται άμεσα, συνδέοντας έτσι το ακουστικό με το οπτικό ερέθισμα» προσθέτει η ειδικός.

Στο δεύτερο πείραμα οι ειδικοί παρακολούθησαν 40 άλογα. Από αυτό φάνηκε ότι τα αγέρωχα ζώα ήταν ικανά να συνδυάζουν μια συγκεκριμένη φωνή με ένα συγκεκριμένο γνώριμό τους άτομο.

«Κάτι τέτοιο υποδεικνύει ότι η όψη ενός γνώριμου ατόμου, ενεργοποιούσε μνήμες που βασίζονταν στη διαισθητηριακή αντίληψη και αφορούσαν το συγκεκριμένο άτομο. Κάτι τέτοιο επέτρεπε στα άλογα να συνδέουν την εμφάνιση του ατόμου αυτού με τη φωνή του» αναφέρει η δρ Προυπς.

Όπως συμπεραίνουν οι επιστήμονες στη μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Proceedings of the Royal Society B», τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι τα άλογα χρησιμοποιούν τη φυσική αυτή στρατηγική αναγνώρισης, προκειμένου να ξεχωρίζουν τα άτομα που συναντούν στην καθημερινότητά τους.

πηγή: tovima.gr

[via]

Διαβάστε το χαρακτηριστικό απόσπασμα από το βιβλίο:

«Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες.

Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.

Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικά ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του. Κανένας
από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ’ αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους.

Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους, οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα».

πηγή: tovima.gr

table border=»0″ width=»100%»>

[via]

Χρησιμοποιεί ακρυλικές μπογιές και πολλές φορές προσθέτει στους πίνακές της φτερά, κομματάκια από κορμούς δέντρου και μικρά κλαδιά, ενώ άρχισε να ζωγραφίζει από όταν ήταν 11 μηνών, πριν ακόμα περπατήσει.

Οι γονείς της είδαν σε αυτήν ένα ξεχωριστό ταλέντο και όταν η μικρή έγινε 2 ετών, παρουσίασαν σε έναν ατζέντη τέχνης τα έργα της χωρίς να αναφέρουν την ηλικία της. Αυτός εντυπωσιάστηκε.

«Διαλέγει τη χρώματα από μόνη της. Είναι αποφασισμένη, δυναμική και κατηγορηματική και θυμώνει αν προσπαθήσεις να της προτείνεις ένα άλλο χρώμα»,  λέει ο πατέρας της μικρής για τον τρόπο που ζωγραφίζει η 5χρονη.

Η Aelita έχει κάνει δύο εκθέσεις, με κριτικούς από το ΒΒC και το ABC News να επαινούν το ταλέντο της.  Η τρίτη της έκθεση ανοίγει στη Νέα Υόρκη τον άλλο μήνα. Οι πίνακες της συνήθως πωλούνται από 5.000 έως 10.000 δολάρια, με εξαίρεση έναν πίνακα με θέμα το διαστημικό σταθμό Russian Mir που πουλήθηκε 24.000 δολάρια στο Χονγκ Κονγκ! Και εις ανώτερα.

πηγή: cosmo.gr

[via]

[via]

Και νομίζω ο λόγος είναι προφανής. Ανήκουν στην κατηγορία Leaf Mimic Katydids και πρόκειται στην ουσία για έντομα που μιμούνται τα ζωντανά πράσινα φύλλα ενός φυτού ή τα νεκρά ξερά φύλλα, και μάλιστα σε υψηλό βαθμό – τόσο πολύ που δύσκολα ξεχωρίζεις αν είναι έντομα ή φύλλα.

Συνήθως είναι πεταλούδες στο στάδιο της χρυσαλλίδας, γρύλοι αλλά και ακρίδες που χρησιμοποιούν το ίδιο καμουφλάζ για να προστατευτούν από τους εχθρούς τους. Η διαδικασία είναι πολύπλοκη και σχετίζεται με την υιοθέτηση των μοτίβων των φύλλων, των χρωμάτων και των ινών.

Το αποτέλεσμα είναι το λιγότερο εντυπωσιακό, καθώς τα έντομα αυτά μοιάζουν με αναπόσπαστα μέρη των φυτών και μόνο με το άγγιγμα μπορεί κάποιος να καταλάβει τη διαφορά. Και μάλλον θα είναι αρκετά δυσάρεστο έως τρομακτικό!

[via]